Ria en Wim op de fiets... door Europa!

Mobiel verstuurd via HTC TOUCH D2.

Joepie, we hebben onze eerste wijndruiven gezien, plots langs de rand van de weg. Een klein perceel, maar toch, we naderen het zuiden. En dat voelen we ook aan de temperaturen: snikheet! Fietsen is dan nog de meest verfrissende activiteit, de wind zorgt dan voor de nodige afkoeling. Zodra we stilstaan druppelt het zweet van ons lichaam naar beneden. We zuipen flessen water. Onze watervoorraad is binnen de kortste keren verdwenen. We gaan van de ene Shopi naar de andere Leclerc. Gelukkig zit de wind nu wel mee. De camping in Bonneval was perfect. Proper en uiterst vriendelijke uitbaters. Ze stonden erop dat we gisterenavond nog eens gingen kijken naar de Loir, iets lager in de vallei. Ze hadden gelijk. De Loir (niet te verwarren met de Loire) is een traagstromende rivier met warempel beverratten en massa's waterlelies. Magnifiek. Blijkbaar spelen de Hollanders zondag de finale! Door het fluo-oranje t-shirt word ik aanzien voor een Hollander. Hoe diep kan een mens zakken :-) De ander...

Na enkele donderslagen vorige nacht en enkele regendruppels bleef het voor de rest droog en warm. Langs rustige wegen reden we naar Chartres. De pelgrimsroute wordt hier zeer concreet. Een fietsend koppel uit Wijnegem, een andere eenzame fietser en de eerste Compostellaschelpen langs de randen van de wegen. Chartres is mooi, de kathedraal donker en lekker fris. Het levenslabyrinth in het midden van de vloer is een intrigrerend fenomeen. Vooral nog eens een lekkere koffie op een terras rechtover de ingang deed zo'n deugd. De lokale bakker bracht soulaas met lekkere sandwiches, crumbles en flan. Mmmh, lekker. Na de middag was het ferm zoeken naar de juiste weg. We zaten enkele kilometer op een zeer drukke weg, vooraleer we weer langs de Eure konden fietsen. De warmte was voor Kathleen net iets teveel van het goede. Haar beurt om in een fameuse put terecht te komen. Donderbeestjes overal plakkend in ons zweet, klimmen, wind op, eindeloze monotone graanvelden, smeltend asfalt... Je zou...

Mobiel verstuurd via HTC TOUCH D2.

Vandaag reden we dus met heel wat kilo's minder, maar wel met enkele graden erbij. We staken een duidelijke grens over: wijzelf door ons te ontdoen van enkele overbodige spullen, maar ook geografisch door de oversteek van de Seine. Het verschil is duidelijk langs de weg. Het eerste zonnebloemveld, de gemaaide graanvelden, de witstenen huizen en stenen omheiningen. Veel paardenstoeterijen en grote herenhoeven wisselen af met bossen. We zagen deze namiddag een gigantisch hert in het veld. Hannelore had dus toch gelijk toen we haar even voordien uitlachtten toen ze dacht zo'n beest te hebben gezien vlak langs de rand van het bos, dicht bij de wegrand. We kwamen onze eerste belgische fietser tegen. Een jonge man uit Kruibeke op weg naar de doorrit van de Tour in Bordeaux. Door de babbel al fietsend verhoogden we ongemerkt de snelheid. In Conde, een zeer mooi dorpje, hielden we halt voor de picnic. In de lokale kruidenierszaak, uitgebaat door twee arabieren, kochten we ijsjes, cola...

Zeer warm. Insekten, een soort kleine zwarte kevers, storten zich massaal op fluo kleren. Het landschap wordt al zuideliijker, de dorpen in witte steen ogen lieflijk, maar van cafes of terrasjes "a la rene" uit allo,allo is er niets te zien. Dan maar verder doen op water, brood en choco. Om 17 uur zijn we dan de Seine overgestoken in Mantes, ten westen van Parijs. Onze eerste belangrijke rivieroversteek naar het zuiden toe. Het toerismebureau is bevolkt door werkschuw personeel. Hulp is moeilijk te krijgen. Wel bij een nabijgelegen boekhandel. In de vitrine enkele Compostella-boeken. De uitbater blijkt een uitgeweken Kortrijkenaar te zijn en die is wel zeer behulpzaam. Geen campings, of logies, wel een Formule1 en een Eclipse. Na nog enkele kilometers oververhit klimmen komen we bij de laatste aan. De uitbater is zeer vriendelijk. We mogen onze fietsen binnen in de gang zetten. Een kamer van 3, papa zal wel op de grond slapen. We zijn allemaal doodop van de hitte (37,5gr) en ...

Vandaag wilden we er een rustige dag van maken. Een lekker ontbijt en dan vandaar naar het bureau voor toerisme aan de voet van de kathedraal van Amiens. Daar kregen we een mooie stempel. De kathedraal is echt wel de moeite waard. Het fijne lichtspel van de gotische bogen, glasramen en fijn houtsnijwerk is adembenemend mooi. Deze dagtrip voerde ons over magnifieke landwegen verder zuidwaarts, richting Beauvais. Glooiende heuvels links en rechts van de vallei waar wij doorfietsten. In Conty plunderden we de lokale Shopi: geitenkaas, baguettes, canard,... Alles werd nog geen 500 meter verder verorberd. Bij de dochters begint het achterwerk zich te laten voelen. De langzame afdaling naar Beauvais met de wind in de rug liet ons al vlug de laatste 15 km afpeddelen aan een professioneel tempo. Vandaar dat we in Beauvais kozen voor de Camping municipal. Zo deden we vandaag maar 63 km, maar vermits het dagobjectief op 60 ligt wilden we het niet overdoen. 't Is toch soms afzien hoor. De euf...