woensdag 11 juli 2018

Dinant-Namur


Terug naar huis. Het verblijf in Dinant was in orde. Grote kamer met zicht op de voorbijstromende Maas. We zien de stroom die haar water vanuit Frankrijk richting Nederland duwt. Daarheen waar we vandaan komen. En zo is cirkel rond. We maakten vanuit Liège een grote lus langs de Ourthe en de Famenne om uiteindelijk stroomopwaarts de Maas terug te zien.

Dinant is ontwaakt uit zijn Rode Duivels-roes. Het ochtendlicht streelt de citadel en de kathedraal. Aldophe Sax zou er wel een passende toon bij bedenken.


We steken de Maas over via de sluis. EuroVillo-route 5 loopt hier immers. Maar we worden onmiddellijk al verplicht om alle bagage van de fiets te halen. Een slimme ontwerper slaagde er immers in om de doorgang zo complex te maken dat de fiets er amper doorgeraakt. Goed hoor!


Voor de rest is de tocht langs de Maas ontspannend en mooi. Statige huizen langs beide oevers. Groen, grote tuinen. Ontdekkenswaardige kleine dorpen, zoals Bouvignes sur Meuse met zijn burcht, gotische kerk en zijn renaissance Spaans Huis.




Verder naar Profondeville en de aardbeiengemeente Wépion. We vergapen ons aan de indrukwekkende rustformaties en aan de kracht die de erosie door water heeft. We kijken verbaasd toe hoe de klimmers aan de overkant de effen rotswand veroveren. 



Ons einddoel voor vandaag is het levendige Namur. Leuke winkelstraten, eethuisjes en mooie gebouwen. De citadel kijkt op ons neer en ziet dat het goed is.




Gelukkig rijden er, ondanks de staking, treinen. Onze fiets past net in de lift naar de eerste verdieping van het stationsgebouw en dan weer in een andere lift naar de perrons. En zo zijn we dan weer op weg naar huis.
Anderhalve week fietsen levert ons leuke herinneringen op en de zekerheid dat er heel veel leuke en groene plekken overblijven in dit kleine land. Maar zoals zoveel dingen, best stoppen terwijl het nog leuk is. Zo blijft de herinnering perfect.

Wéris - Dinant

B&B La Vieille Ecole in Wéris https://www.la-vieille-ecole.be/ is een aanrader. Heerlijk ontbijt in een omgebouwd klaslokaal, zeer vriendelijke uitbaters en dat alles in een groene omgeving.

De weg voor de middag heuvelde licht via Oppagne naar Ny en dan via een mooi geasfalteerd pad naar Hotton en Marche en Famenne. Deze stad heeft wel wat te bieden. Leuk centrum. 






Dan nog even verder naar Marloie. Maar dan begint het ware feest. Hoeveel keer reden we deze namiddag niet op en neer. 8% omhoog, daarna weer naar omlaag. Oneindig lijkt ons de klim vanuit Buissonville. Elke bocht in de weg verbergt weer een nieuwe klim. Verschillende keren dachten we "hoger kan niet, want daar staat een mast", maar neen hoor..hoger gaat het. En geen horeca in de buurt.








We bereiken éindelijk Leignon. Oorspronkelijk wilden we via Ciney naar Dinant, maar we beslissen om via de hoofdweg naar de Maas te rijden. De laatste, lange afdaling naar Dinant zorgt toch nog voor wat amusement.



Deze namiddag dachten we toch "waarom klimmen we hier als zotten?". Dus hadden Ria en ikzelf niet veel bedenktijd nodig. Morgen rijden we via de Maas naar Namur en donderdag nemen we dan de trein huiswaarts. Ahja, we moeten wachten tot donderdag want de treinen staken.

dinsdag 10 juli 2018

Rustdag in Durbuy

Vandaag rustdag en ook transfertdag. We konden maar één nacht blijven in B&B Barvaux. Gelukkig regelde de Nederlandse uitbater voor ons een kamer in B&B La Vieille Ecole in Wéris. 12 kilometer verder. Hij heeft onze bagage in de loop van de dag daarheen gebracht zodat we de handen vrij hadden om te kajakken van Durbuy naar Barvaux. Dat hebben we dan ook gedaan op onze duizendste gemak. Zalig dobberen en daarna lekker eten in Durbuy, wat slenteren door dit hypercommercieel stadje. Dat het tevens het kleinste stadje ter wereld is klopt niet. Die eer valt een Kroatische stad te beurt.




Ondanks het feit dat onze fietsen lichter rijden zonder bagage betekent dat nog niet dat ze volautomatisch klimmen. Uit Durbuy rijden we weg langs een steile helling. De calorieën van mijn jambonneau geraken snel verteerd. Een uur later naderen we Wéris. Nu pas begint bij mij een belletje te rinkelen. Dat is het dorp van de megalieten. Inderdaad, op ons traject passeren we er al twee en op 800m van de B&B ligt ook een heuse dolmen. De stenen lijken wel beton met grind in. Het gaat om puddingsteen. Door het soort kalk dat hier in de bodem zit ontstaat een soort natuurlijk cement waarin de keien en kiezels gehecht worden. De bewoners van deze streek deden tijdens de late steentijd zo'n 5000 jaar geleden al aan landbouw in deze vruchtbare gebieden en zetten deze megalieten recht. Indrukwekkend!





Wéris zelf blijkt een mooi dorp, met een romaans kerkje, mooie 18-19de eeuwse hoeven en een oud bakhuis op het plein.





Morgen wordt weer een fietsdag. We verleggen onze route naar Marche, Ciney, Dinant, Namur en zo naar Brussel.


Visé-Durbuy

De eerste kennismaking met het Waalse fietsroutenetwerk is zeer positief. Van Visé gaat het over de Maasbrug en dan via Route 7 of de "Meuse à vélo" naar Liège. We komen voorbij de oude staalfabriek. Ooit een bloeiend bedrijf. Nu is het triestig om te zien hoe het complex er werkloos bij ligt. Struiken groeien op het dak. Samen met de verdwenen scheepswerven in Temse is dit het tweede zichtbare bewijs van een veranderende economische realiteit.




In Liège is er volop ambiance op de Maaskade. De grote zondagsmarkt, samen met het muziekfestival "Les Ardentes" brengt veel volk op de been. We wandelen doorheen het centrum en via de Place Saint Lambert met zijn prinsbisschoppelijk paleis naar de kathedraal. Koffie op terras in de schaduw van de kathedraal. Ken je ze? Die garçons die de twee koffies opdienen, 4.80€, en dan zonder verpinken 5€ teruggeven op 10€. En vertrekken. Verdorie, als ik een fooi wil geven, dan zal ik dat wel zelf doen.








Over de fietsbrug gaat het naar het Parc de la Boverie aan de andere kant van de Maas, want even verder mondt de Ourthe uit in de Maas. Deze rivier wordt de komende twee dagen onze leidraad. Via Tilff, Esneux, Comblain au Pont gaat het naar Hamoir. We volgen de Ravel 7. Goed aangeduid, ook bij de plaatsen waar door werken een omleiding wordt voorzien. Het is een zeer mooi traject. We volgen de meanders en genieten van het water, de bossen, de rotspartijen en de schaduwrijke fietspaden. Dit is heerlijk fietsgebied. Er is wel probleem met de afstandsaanduidingen. In Esneux is het 38 km naar Durbuy. Enkele kilometer verder, in Poulseur, is het plots nog 48 km. Als dat waar is, dan moeten we voortmaken, want dringt de tijd. Even verder is het plots nog 32 km?!?!






Even voor Hamoir ontmoeten we een koppel Brugse fietsers op weg naar Versailles. Ze komen net op tijd voor ons. De Ravel is hier immers nog niet compleet en het fietspad verandert in een 40cm breed steenpad. Is dit de goede weg? Volgens het boekje van de andere fietsers. Dus hobbelen we verder over rotsen en boomwortels. Gelukkig zijn we na 400m weer op de goede weg.

In Hamoir laten we ons verleiden tot een Dame Blanche op een terras op het kruispunt. Zo'n kabaal in dit dorp. Meerdere groep motards komen voorbij. Het decibelniveau stijgt tot asociale niveau's. Praten is onmogelijk. Waarom moeten die mannen zoveel lawaai produceren? Whoem, trekt er nog een onnodig de gashendel open. Sorry, maar als iets neigt naar egoïstisch gedrag, dan is het dit....

Vanaf Hamoir is het volgens de wegwijzer nog 11 km naar Durbuy. Vermits er nog steeds geen duidelijke fietsroute is nemen we de weg. Zoooooon lange stijgende helling. Amaai mijn voeten. Het zweet loopt van ons af. De scouts te fiets rijden honderd meter voor ons uit, zondet bagage wel te verstaan. We kunnen ze bijhouden. Zo oud en versleten zijn we dus nog niet😉 Gelukkig weten we uit ervaring dat na een klim steeds een afdaling volgt.

We bereiken Barvaux na een lange afdaling. Joepie! Maar... volgens de Nederlandse uitbater van B&B Barvaux http://benbbarvaux.be/ ligt de B&B "hoog". Ja, santé...de weg uit Durbuy gaat voor ons schijnbaar loodrecht omhoog. Zo steil... Met trillende benen geraken we aan het eerste kruispunt en dan rechtsaf. Gelukkig vermindert het stijgingspercentage. Even verder dalen we zelfs weer om Bohon binnen te rijden. De uitbater begroet ons hartelijk. Het verwarmde zwembad staat klaar.


Omdat we deze namiddag zoveel kajakkers zagen op de Ourthe, willen we ook wel een rustdag inlassen. Jammer genoeg is de B&B morgen volboekt. Maar, hij kent een collega in Wéris. Tja, als hij morgen onze bagage tot daar kan brengen terwijl wij kajakken dan... En zo geschiede....morgen gaan we kajakken in plaats van te fietsen.

We zien het niet meer zitten om nog naar beneden te gaan naar Barvaux om te eten, maar de brasserie van het zwembad van Bogon serveert verrassend lekkere Luikse balletjes. Het perfecte einde van een zeer afwisselende dag met een Durboyse Blonde.